Wat is discussieermee.nl?
Discussieermee.nl is een site waarop u een online discussie kunt starten over
diverse onderwerpen, waarna andere bezoekers hier op kunnen reageren. Dit kunt u anoniem
doen of via een persoonsgebonden gebruikersnaam / schuilnaam. Wanneer u met uw eigen naam (schuilnaam)
wilt reageren dient u in te loggen. In anonieme berichten
zullen elke vorm van persoonlijke gegevens door de redactie verwijderd worden. Hierdoor
is er een zeer lage drempel om zelfs zeer gevoelige onderwerpen te plaatsten. Plaatsing
van discussie's en reactie's zal binnen 24 uur na toetsing door de redactie plaatsvinden.
Deze redactionele toetsing is bedoeld om de integriteit van deze site te bewaken en te
zorgen dat deze site een serieus karakter zal houden. De site is geen standaard forum maar
een serieus discussie platform. Wanneer u een nieuw discussie onderwerp wilt toevoegen of
een goede suggestie heeft, kunt u gebruik maken van het contact formulier. De redactie behoudt
zich het recht voor stijl en taalfouten te corrigeren vóór plaatsing en mag te allen tijde naar
eigen goeddunken en zonder discussie achteraf, reactie's weigeren. Tenzij duidelijk aangegeven
betekent plaatsing van een bericht of reactie niet dit de mening van de redactie vertegenwoordigt!
Het doel van deze site is om mensen de gelegenheid te bieden (eventueel anoniem) meningen
en ervaringen uit te wisselen over diverse onderwerpen en zo gebruik te maken van de collectieve
kennis en ervaring.
 Cultuur
| Muziek |
( 4 ) | 2007-02-27 22:44:00 |
| Trends |
( 4 ) | 2007-04-26 20:40:00 |
 Echtscheiding
 Ecomomie
| Werk |
( 1 ) | 2007-05-26 13:31:00 |
 Internet
 Mannen versus vrouwen
| Mannen |
( 2 ) | 2007-05-29 22:26:00 |
 Mens
| add |
( 2 ) | 2009-10-21 23:46:00 |
| adhd |
( 0) | 2007-06-09 22:27:00 |
| School |
( 1 ) | 2010-02-21 17:34:00 |
 Politiek
| Fitna |
( 1 ) | 2008-04-12 00:06:00 |
| Milieu |
( 1 ) | 2007-05-17 22:14:00 |
 Relatie
| Dating |
( 3 ) | 2010-06-25 23:58:00 |
| Sex |
( 6 ) | 2010-02-06 00:12:00 |
Recente vragen. ik heb al 14 msd een hele fijne relatie met een man die 22 jaar ouder is, ik ben zelf 36. in de eerste instantie zei hij 5-6 jaar gescheiden te zijn,en 2 volwassen dochters had. ik ben veel later gaan twijfelen of het klopt wat hij allemaal zegt, en idd, hij is gewoon getrouwd.voor mij is het gelijk over, hij weet het nog niet, want is nu op vakantie met zijn vrouw. ik wil gelijk tegen hem vertellen als hij terug komt. ik wil het ook tegen zijn vrouw vertellen,omdat ik vind dat zij het moet weten wat hij aan het doen is. en dat het niet onschuldig is als een man elke avond achter zijn laptop zit, of als hij 2-3-4 dagen weggaat,wat zegt hij dan? voor zijn werk? ik heb zo een schulgevoel tegenover zijn gezien, want als ik het had geweten was ik nooit iets met 'm begonnen, en hij wist ook dat ik niks met een getrouwde man wilde hebben.
weet iemand een raad? of ik tegen zijn vrouw moet vertellen? Mijn vriend is op leeftijd en heeft nog een erg grote sexdrive, veel groter dan ikzelf heb.
Nu ontdekte ik dat hij naar sex/porno sites kijkt en op sites van vrouwen zoeken mannen. Ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. Wat vinden jullie hiervan.
Als ik het aankaart zal hij zeker ontkennen. Hij heeft in zijn leven al erg veel relaties achter zich en is dol op sex. Voor mij zelf heeft het niet zo'n grote prioriteit. Ik stel jullie mening op prijs. Alvast bedankt.
C. hoi mijn vriend heeft tijdens het uitgaan in een disco een meisje gezoend. Hij is 40. gescheiden omdat hij veelvuldig vreemdging en is er uiteindelijk met een 17 jarige van door gegaan.Hij heeft veel spijt van zijn actie en laat ook echt aan alle kanten merken dat hij zijn best voor mij doet toch twijfel ik ernstig of ik hiermee door moet gaan.ben bang dat 1 +1 2 is en dit mij in de toekomst nog veel ellende op gaat leveren. Ben een man (44), bijna 18 jaar een relatie met vrouw (46) en lief en leed gedeeld, 2 kids. Sinds 2-3 jaar loopt het op intimiteits gebied slecht. Mijn vrouw wil zich niet meer 'geven' en is relatief gesloten. Zij vindt mij niet invoelend en zorgzaam. Ik voel me onzeker en afgewezen. Echter wel goede maatjesrelatie en prettig vader-moeder zijn. Sinds 4 maanden ben ik er achter dat zij heimelijk contact heeft met een oude vlam (gebonden man), waar zij 15 jaar geleden een periode mee was vreemgegaan. Toen grote spanningen maar uiteindelijk heeft zij hem losgelaten. Sinds mijn ontdekking van het hernieuwde contact ben ik achterdochtig geraakt. Desgevraagd melde zij eerst dat het contact alleen af en toe een bakkie koffie en wat e-mailen was, geen probleem volgens haar. Echter ik had er moeite mee gezien het verleden en het gebrek aan intimiteit tussen ons. Kort na de eerste ontdekking las ik in haar mobieltje een sms waarvan de inhoud wees op verliefdheid. Ik heb haar gevraagd of dat zo was, werd bevestigd, maar volgens haar nogsteeeds koffie en af en toe een broodje. Omdat ik de boel niet vertrouwde ben ik sinds kort heimelijk haar e-mail aan het loggen, waaruit bleek dat er sprake was van een intiem buitenechtelijk contact. Niet verteld dat ik haar mail log, maar door door te vragen en te insinueren heeft ze bevestigd dat er gezoend wordt. Ik was van slag, was en ben verdrietig en boos. Heb gezegd dat ze haar keuze moet maken, ik wil alleen met haar verder (en in relatietherapie) als zij het contact volledig stopt. Vooralsnog wil zij dat niet, omdat zij dat contact zo nodig heeft zegt ze, ze mist vanalles bij mij, die ander is zo belangrijk voor haar, haar hart ligt bij hem zegt ze zelf. Door het loggen van haar mail ontdekte ik dat ze een afspraak met die ander had bij ons thuis en dat ze van plan waren om sex te hebben, een steen viel in mijn maag. Niet gemeld dat ik wist van die afspraak maar op de bewuste dag heb ik hen samen betrapt in ons bed. Zij vluchte het huis uit met die ander, mij achterlatend. Is paar uur later weer thuisgekomen. Sindsdien zijn we wel in contact (ruzie, heen en weer verwijten) en voor zover mogelijk praten we over oplossingen en toekomst. Ik voel geen toekomst maar we hebben 2 kids, en wil het met professionele begeleiding nog proberen, en heb ultimatum gesteld voor haar keuze. Zij staat echter nogsteeds achter haar vreemdgaan, het spijt haar voor mijn boosheid en verdriet, en wil niet onder druk gezet worden om te kiezen. Ze wil eigenlijk bij elkaar blijven (wonen) vanwege de kinderen. Ik vraag me af of dat ik me ooit nog aan haar kan geven en haar kan vertrouwen, ik zou dat wel willen vanwege de kids maar ik denk dat het zeer lastig wordt. Moet ik wachten op haar keuze of handhaaf ik mijn ultimatum en naar ik vrees gaan we dan uit elkaar, hoe spijtig ook voor de kinderen. We slapen inmiddels apart, ik wil niet meer in mijn eigen bed gezien het gebeurde. Zij zegt dat ik nogsteeds welkom ben naast haar, immers zij vond het allemaal prima, die veilige thuissituatie in combi met bestendig buitenechtelijk plezier. Mijn verdriet is groot en hartverscheurend. Wat is wijsheid???? mijn vriend chat met regelmaat, maar verwijdert alles. ook heeft hij een laptop die hij altijd meeneemt naar het werk. niet nodig want daar heeft hij alles ook een pc. sinds kort heeft hij een nieuwe tas met een slot. in het begin gebruikte hij het slot niet, maar nu wel. dus ik kan niet meer in zijn tas (wilde een pen eruit halen) waar ook zn laptop in zit en andere zaken. als ik vraag waarom dan zegt hij: is niets aan de hand, zit in jouw hoofd. je vertrouwd me niet. hij zegt als ik wil vreemdgaan dan zijn er vele manieren. bijv een 2e mobiel, of 2e laptop enz. ik vroeg hem de kabels vd laptop niet mee te nemen om mij gerust te stellen. hij zei na laaaang gedoe oke, maar zei er ook bij dan kan ik nog altijd de laptop in het weekend opladen voor de hele week. ik voel me er erg onzeker door en krijg het idee dat hij toch dingen achter mn rug om doet. ook al zegt hij van niet. wat denken jullie? ook al eens in zo'n situatie gezeten? hij zegt niet op zn tenen te willen lopen, maar wat ik vraag is toch niet zo gek? In het kader van ons bachelor onderzoek aan de universiteit van Utrecht hebben wij een vragenlijst ontwikkeld over relaties en ontrouw.
Hiervoor zijn wij op zoek naar mannen en vrouwen die op dit moment een vaste relatie hebben. Wij zouden er ontzettend mee geholpen zijn wanneer u de vragenlijst zou kunnen invullen.
Invullen duurt ongeveer 15 minuten en al uw gegevens blijven anoniem (geen herkenbare persoonsgegevens worden gevraagd.
Klik op onderstaande link om toegang tot de vragenlijst te krijgen.
Alvast hartelijk dank voor uw medewerking.
http://uurespondents.netq.nl/nq.cfm?q=dce8ed4a-219b-fb46-8106-0c429c33a196 hoi ik ben een lake op dit gebied, ben op zoek naar een mooie foto van de brooklyn bridge in new york. deze foto moet min 5 miljoen pixels hebben ivm uitvergroten op mijn muur. ben al op vershillend site´s geweest via google afbeeldingen en via stock foto's maar kom er niet uit.
wie kan me helpen bvd Mijn man is 38, ik ben 35. We zijn 7 jaar getrouwd en hebben 2 kinderen van 5 en 7 jaar. De laatste jaren, eigenlijk na de geboorte van onze jongste, merkte ik al veranderingen in het gedrag van mijn man. Minder intimiteit, veel extra werken, zich terugtrekken achter z'n laptop ( voor z'n werk, dat wel).
Vorig jaar is ie vreemdgegaan tijdens een zakenreis, veel spijt en hij wilde ervoor vechten want hij hield zo van mij. Samen besloten we onze schouders eronder te zetten en meer leuke dingen samen doen. maar op de een of andere manier kwam er weinig initiatief van de kant van mijn man. Hij voelde zich in alles ge-pushed, moest dingen bedenken, moest mij laten merken dat ik aantrekkelijk was...eigenlijk het tegenovergestelde van wat ik verwacht van een man die zo'n spijt heeft van een slippertje.
Gisteravond hebben we voor het eerst goed gepraat zonder verwijten of ruzies. Hij zegt al heel lang te leven met dubbele gevoelens. Hij wil mij en de kinderen absoluut niet kwijtm houdt ook nog van mij, maar heeft ergend een verlangen naar een nieuwe uitdaging, een nieuwe vlam, iemand om helemaal opnieuw voor te gaan. Ergens weet hij ook wel dat na een echtscheiding de wereld alles behalve rooskleurig zal worden, en dat hij nooit meer de vrijheid krijgt die nu zo aantrekkelijk lijkt want hij heeft namelijk 2 kinderen die hij ook zal blijven zien en tijd voor moet maken.
Hij heeft het zelf heel moeilijk met deze gevoelens, werkt ook aan dingen om het hier thuis leuk te houden en te koesteren wat hij heeft. Maar ja, wat moet ik hier als vrouw mee? Mijn leven gaat ook door. Ik heb hem z'n slippertje toen vergeven, maar als hij blijft twijfelen en er niet 100 procent voor kan gaan dan komt mijn vertrouwen natuurlijk niet terug en om heel lang met stress rond te lopen daar bedank ik ook voor. Hij is niet op zoek naar een ander, hoopt ook dat deze gevoelens weer overgaan...maar ja, hij is geen prater en hem kennende blijft dit sluimeren tot sint Jutumus. Moet ik een soort van tijdslimiet afspreken of is dat juist teveel pushen waardoor hij het juist niet meer weet?? Ik weet het niet, maar wil niet alleen het beste voor mezelf maar ook voor 2 kinderen die hier niet om gevraagd hebben Scheer mensen met ADHD en ADD niet over een kam! het gedrag is zeer verschillend.
En niet zo negatief:
lees dit eens:
De Voordelen van ADD
U bent uitgerust met een extra concentratievermogen bij interesse
U kunt zich goed inleven in andere mensen
U bent fantasierijk, groot voorstellingsvermogen / visueel
U toont veel empathie, breekt hierbij vaak muren door
U bekijkt zaken vvanuit alle perspectieven
U bent zeer creatief / handvaardig
U bent erg gedreven in zaken die u erg interesseren.
U gaat graag een uitdaging aan.
U wilt graag maximale resultaten geven
U heeft er plezier in om problemen op te lossen
U heeft altijd wel een backup plan
U heeft geen rust tot "het moment" daar is
U heeft een goed gevoel voor (meestal wat droge) humor
U beschikt over een enorm doorzettingsvermogen
U zet zich relatief snel over tegenslagen heen, snel een nieuw doel
U bent kwetsbaar en gevoelig, geeft graag hulp / sociaal
U bent erg veelzijdig door regelmatig falen
U heeft een scherpe intuïtie
U perceptie vermogen is boven gemiddeld
U begrijpt hoe de hersenen werken, inzicht / doortastend
U bent bliksemsnel in het aandragen van oplossingen
U bent autodidactisch, u leert snel in de praktijk
U kijkt graag vooruit in de tijd / filosofisch
Voordelen van ADD & Relaties:
Positief is dat door mensen met ADD vaak flink wordt geïnvesteerd in wat momenteel hun ‘nu’ is; datgene waardoor ze gegrepen zijn. Wanneer zij een project of een idee krijgen doen zij maximale, met hoge energie en enthousiasme (soms ‘hyper-focusing’ genoemd). Hierdoor kunnen zij goede partners zijn, die intens leven en enthousiasmerend kunnen zijn. Velen die verlieft worden op een ADD-er vallen op hem of haar juist vanwege deze energieke houding, gevoel voor humor, en hoge intelligentie. Discrimineren mag niet en ik wil dat ook niet doen maar zit met de volgende vraag. Wat zou men doen als je weet dat de directeur van een protestants christelijke basisschool homoseksueel is. Ik kreeg deze vraag en ik kom er niet uit. Als hij zijn werk maar goed doet is mijn mening maar ik merkte dat er zo verschillend op gereageerd wordt. Wat vind u?
Liesbeth Ik heb iemand 1 keer ontmoet via een datingsite. Na onze eerste ontmoeting heeft hij me de na twee dagen opgebiecht dat hij nog in huis woont met zijn ex (die sinds een half jaar bij hem woont nadat haar relatie was verbroken). In de zomer dit jaar is ze een maand naar een vriendin geweest en heeft hij haar via de mail laten weten dat hij niet met haar verder wil (dat is zijn verhaal naar mij toe). Nu ze terug is heeft hij niet meer de ruimte om contact met mij te houden (wilde ik in eerste instantie ook niet want ik was echt heel boos over deze gang van zaken). Hij vraagt me echter op hem te wachten tot hij zaken met haar heeft afgerond en zij andere woonruimte heeft gevonden. Het lukt natuurlijk niet zo een twee drie om andere huisvesting te vinden en ik begin me zo langzamerhand af te vragen wat ik met deze situatie aan moet. Ik vond hem wel heel erg leuk en het klikte heel goed. Maar ja is dit nu vreemdgaan? Hij heeft haar niet over mij verteld en dat vind ik eigenlijk al niet kunnen. Omdat er echter kinderen in het spel zijn (beide hem een kinderen) weet ik ook niet of het verstandig is dat zij van mijn bestaan weet. Tenslotte heb ik hem maar 1 keer ontmoet en hebben we alleen maar een hele leuke ontmoeting gehad. Ik zou graag wat meningen willen horen. zo'n 2,5 maand geleden leerde ik een jongen kennen in de disco. ik had al een tijdje een 'oogje' op hem. ik zat vaak bij hem in de bus, ook al kende ik hem niet, ik voelde toch een aantrekkingkracht tot hem. in de disco wist ik dat het ervan moest komen. we hebben egdanst en onvermijdelijk ook gezoend. het was een prettige avond (en bij mij) sloeg zeker een vlam over. aan het eind van de avond vroeg hij mijn hyves en deed hij er alles aan om zn nummer en naam op papier te krijgen (pen vragen aan portier) de dag erna had hij mij al gevonden op hyves. via hyves wisselde we msn en nummers uit en zodoende. hij smste me elke dag en was ontzettend lief en geintresseerd. ik hield toendertijd de boot een beetje af omdat ik tentamens had van mijn opleiding en niet teveel afgeleid wilde worden. nadat de tentamens waren afgerond hadden we afgesproken. het was een erg gezellige avond en hij was 'all over me' we belanden bij hem thuis op de bank en toen zei hij: 'ik heb ene condoom bij' ik maakte duidelijk dat ik dta niet zo snel wilde en daarmee was de kous af. nadat hij me thuis had gebracht smste hij me dat hij het ene fijne avond vond en dat het hem speet als hij te ver was gegaan.
dit alles ging zo'n 3 weken door. ik dacht dat ik niet echt gevoelens voor hem had, omdat ik sommige reacties van hem te ver vond gaan. het benauwde me erg. we waren op een dat bijvoorbeeld bij een oom van hem geweest en die wist al van mijn bestaan af! hij noemde me ook al 'mn vriendin' tegen zn vrienden. terwijl hij tegen mij nooit over zn gevoelens praatte. ook was hij al serieus aan het praten over een vakantie samen, dat hij wel leuke plekjes kende die ik ook wel leuk vond. dit schrok me wel af. ik speelde dus een beetje hard-to-get. uiteindelijk ben ik daarwaarschijnlijk te ver mee gegaan en hoorde ik opeens niks meer van hem! geen sms, geen belletje, niks. dit vond ik toch wel erg vervelend en zodoende begon ik initiatief te tonen. ik had spijt van mn boosheid op hem. hij had voordat het cobtact verwaterde een afspraak met mij afgezegd omdat zijn familie uit duitsland onverwachts kwam (hij is buitenlander) dit deed me erg pijn en zodoende ging ik kortaf tegen hem doen en wilde ik niet met hem afspreken op valntijnsdag etc. allemaal zulk soort dingen. hier had ik dus echt spijt van en ik wilde graag met hem afspreken om te praten (ook over ons) dit ging wat moeizaam, hij leek niet geintresseerd en smste pas laat terug. hij was anders dan dta ik hem kende. utieindelijk had ik hem toch enthousiast kunnen krijgen om bij mij langs te komen. het was een erg egzellige avond maar hij raakte me met geen hand aan. ik werd hier onzeker en zenuwachtig van en uiteindelijk ebsloot ik zelf het initiatief te nemen. we hebben de hele tijd geknuffeld en gezoend maar er was were geen sprake van een goed gesprek.. toen hij weg was heb ik hem gesmst dat ik het ene fine avond met hem vond. hierop heb ik niks gehad.
daarna brak deze week aan. ik wist dat hij toetsen had, dus ik smste met hem erover. uiteindelijk kwamen we elkaar tegen in de bus, het was weer ouderwets gezellig en het leek of hij intresse had. dus aan de hand daarvan dacht ik hem gezellig te krabbelen op hyves. tot de dag van gisteren geen reactie gehad. dus ik ging nieuwsgierig op zijn site kijken, bleek dat hij alleen mijn krabbel heeft verwijderd......
ik voel me erg rot hierover en weet niet wat ik hier mee aan moet. is dit gewoon een jongen geweest die me gebruikte of is hij bang voor afwijzing? hij leek zo anders dan alle anderen. serieus en goed met school bezig, echt een nette jongen. ik baal van deze situatie en weet niet wat ik ermee aan moet. moet ik hem achterna blijven lopen of het hierbij laten? moet ik boos worden of met hem praten? ik weet het allemaal niet meer, ik hoop dat jullie me kunnen helpen.. Mijn vriendin snakt er naar bevredigd te worden en is onverzadigbaar. Het lukt dus niet met ernstige gevolgen voor de relatie. Oorzaak volgens haar: na meer dan 20 jaar scheiding moeite weer sexueel te ontwaken.
Wij zijn gek op elkaar en zijn meesters in het elkaar knuffelen c.a.. Hallo allemaal,
Sinds een tijdje sms ik met een alleenstaande moeder, van een dochter van 8jr.
We zijn nu al een maand of 3 à 4 vrij intensief aan het smssen. Hierdoor hebben we al vrij veel van elkaar ontdekt, maar er is natuurlijk nog veel onzeker. Binnenkort hebben wij onze eerste date, om te kijken of het dan ook klikt. Via de sms zijn we eigenlijk wel zover dat we zeggen dat wij voor elkaar willen gaan en ook echt een klik over en weer voelen.
Ik heb al wat afgezocht op internet, maar blijf met een aantal vragen zitten. Wat kan ik verwachten van een single moeder? Wat zijn de extra do's en wat vooral de don'ts. Ik weet in ieder geval wel dat ik niet moet beginnen dat ik de papa van haar dochter wil zijn.
A) zoekt zij een liefde en geen vader voor haar dochter
B) naar mijn idee zal ik nooit haar vader kunnen zijn, slecht een man waar ze altijd bij terecht kan
C) kinderen zijn altijd bepalend in zo'n relatie, zij moet mij okay vinden; haar heb ik geaccepteerd als 'dochter'. ik ben er zins kort achter dat mijn man homo sm site s bezoekt en op homodating sites zit over die homodating site heb ik hem aan gesproken maar daar had hij de smoes dat hij iemand van zijn werkt zoekt. ik kan bij niemand met dit probleem wie zit ook in zo'n situatie en wil met me chatten Zoon is 18 jaar en wil de achternaam van zijn vader niet meer maar van zijn moeder wie wil heb helpen hoe dat allemaal in werking gebracht kan worden. Mijn dochter is 8 jaar oud en is na de scheiding aan mijn ex toegewezen.
We hadden een goede omgangs regeling, en ik betaalde voldoende alimentatie.
Nu wil mijn ex verhuizen en samen hebben we besloten dat omze dochter bij mij komt wonen en enkele weekenden naar haar moeder gaat. Mijn dochter word ook bij mij in de gemeente ingeschreven.
Betekend dit alles dat ik minder kinder alimentatie hoef te betalen?
Partner alimentatie mag ik stoppen doordat mijn ex gaat samen wonen men man zegt al van over 5maand terug dat hij iets aan't zoeken is om alleen te gaan wonen omdat zijn liefde voor me over is,hij zei me wel dat hij me nog steeds aantrekkelijk vind ,lief en dat we een speciale band zullen houden door de kids en doordat we 20j samen geweest zijn,hij vroeg me of we vrienden konden blijven en af en toe is iets konden gaan eten of iets gaan drinken enz..ma da heb ik afgewimpeld. heb hem meer maals gevraagd of er iemand anders was en steeds zei hij heel overtuigd van nee en waar haal je da toch uit enz.. uiteindelijk heb ik het dan toch ontdekt over enkele weken,wou weer ontkennen,ma kon ni want had de bewijzen zwart op wit. heb hem toen willen buiten zetten maar hij wou ni ,nogthans kan hij ten alle tijde op het leegstaand appartement van zijn moeder. razend was ik ,maar hij vond niet dat hij me bedroog omdat hij toen al gezegt had dat het over was tussen ons,dan is hij echt koel en kil beginnen doen en vaak uren weg van huis op zijn vrije dagen. op een gegeven moment ben ik voor 4dagen weggegaan omdat ik de situatie ni meer aan kon. van toen zoekt hij zelden nog naar een woonst,zwijgt hij over al die zaken of ik moet er over beginnen,hij is van toen geen enkele keer dat hiij nog uren van huis is weggeweest,vriendelijk tegen me ,reageerd soms jaloers op dingen die ik doe,wil me nog altijd geld toestoppen voor kapper ,kleding enz..ma ik bedankt daarvoor,wat denken jullie ,zou hij twijfelen of zou hij echt zeker zijn van zijn stuk zoals hij zegt, in elk geval ik weet het niet meer Beste Mensen, ik (vrouw 41) heb enige tijd geleden een hele leuke man (38) leren kennen. Hij woont in Florida (vs) waar hij een geweldige baan heeft in de sport wereld op top niveau. Zijn werk is zijn alles. Hij is nu hier enkele maanden. ik ben zwaar verliefd op hem en ben bang dat ik gekwets ga worden. Want hij heeft niets over ons gezegd .. over wat ... als hij terug gaat of over zijn gevoel naar mij. Hij praat nooit in de ' we' vorm of zegt iets over ons toekomst gericht. Ik ken mezelf en weet dat ik op dit gebied snel mijn conclusie trek en een kort lontje heb. Daarnaast omdat ik hem zo leuk vind, ben ik erg onzeker en kan soms niet meer helder nadenken.
Ik had hem ondanks mijn onzekerheid en angst nooit op de man gevraagd wat hij voor me voelt en hoe hij onze relatie ziet. Tot gisteravond op msn.
Ik heb hem enkele vragen gesteld en hij heeft er niet sportief op gereageerd. Ik wil nu het kontact verbreken omdat ik hier niks mee kan, ondanks het verdriet die ik daarvan krijg. Maar voor ik dat doe zou ik het zeer op prijs stellen om van enkele mensen hier raad en advies te krijgen, misschien dat ik bepaalde zaken verkeerd zie . Dit omdat mannen soms dingen anders zien en uitspreken, vandaar dat ik het hier geplaatst heb bij ' verschil tussen mannen en vrouwen'
Hier komt t gesprek:
Jan zegt: we gaaan er aan werken
Ik zegt: luister Jan.Ik zal er geen doekjes om winden
Jan zegt:ik lees
Ik zegt: ik heb zware gevoelens voor je,maar weet niet hoe en wat ..en moet mezelf gewoon beschermen..alles wat ik gedaan heb gisteren was met liefde..maar ....
ik weet niet wat ik voor je beteken… …ben ik een scharreltje.?
Jan zegt: pfffffffffffffffffffff
Ik zegt: aan de andere kant vind ik t ook te vroeg om hier over te zeuren
Jan zegt: beginnenwe weer, scharrel ei !
ik zegt:hahahaha, je maakt me aan t lachen,leg mij dan uit hoe jij t ziet ...
Jan zegt: ik heb je gescharrelt en ik ga je uitbroeden
Ik zegt:hahaha,neeeeeeeeeeee in volwassen taal
Jan zegt: ik zal je koesteren
Ik zegt: Jan, zit ik in een toekomst gerichte relatie of niet ?
Jan zegt: pffffffffffffffffffffffffffffffffffffff
ik heb men toekomst planning al klaar
where u talking about it
Ik zegt:kijk mo,ik wil alleen weten of ik mijn gevoelens de vrije loop kan geven of niet
Jan zegt: laten ze maar spuiten
Ik zegt: je reageert geirriteert
Jan zegt: nee joh am cool
Hbila zegt: je speelt er de draak mee
Jan zegt: dat ook weer niet he, kom nu. ik begrijp je wel, Muaah (kus) we mtn het gewoon rustig aan doen dan.
Jan zegt:ik verwacht niet dat je nu al zegt dat je met me wilt trouwen maar ik wil alleen weten dat wat ik voel wederzijds is en oprecht, thats it.
Jan zegt: ok
ik zegt: I die for it,je zei laatst dat ik me afsluit,maar volgens mij ben jij dat
Jan zegt:hahahhahahahhaahh,wooow,dt is iets nieuws
Ik zegt:iwa jij commuceert hier niet graag over
Jan zegt: tuurlijk,ik antecepeer toch
ik zegt:maar ik leid
Jan zegt:zeg toch wat ik erover denk, hey, maar ik moet gaan nu.
spreek je later, ok. Muaah (kus), stay positve he, muaah (kus)
ik zegt: iexcuse me if I said something wrong,just feelings
Jan zegt: neeejohhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh,hou ik van.
als je zegt wt je denkt
ik zegt:is goed, ga maar
Jan zegt: Muaah (kus)
Hij geeft me dus signalen dat ie me lief heeft, maar hij vertikt het om te zeggen wat ie echt voor me voelt en .. dus concludeer ik dat deze man enkel sex wil en geen oprechte interesse voor me heeft.
Kijk uit naar jullie reacties ! Mijn man reist momenteer 35/40 minuten (enkeltje) met de trein naar zijn werk. Ik reis in de tegenovergestelde richting en rijd 70 minuten met de auto naar de kinderopvang (in de plaats waar ik werk) om mijn dochter van 2 weg te brengen, en dan naar mijn werk. Ik vertrek 's ochtend om half 7 om op tijd op mijn werk te zijn.
We wonen in een grote stad. Daar zijn we gaan wonen toen we (10 jaar geleden) gingen samenwonen. Mijn man prefereerde de grote stad en ik was verliefd..
Over een kleine 2 jaar moet mijn dochter naar school. Ik wil dan niet 70 minuten rijden bij haar vandaan zitten en wil haar het liefst naar school doen in het dorp waar ik al 20 jaar werk. Dit voelt voor mij als thuis. Een rustig dorp met een gezellige dorpsschool. Tussen de middag kan ze dan bij mij op mijn werk een boterhammetje komen eten (ik werk bij familie en ze zouden het super vinden). Na school kan ze dan bij mij komen haar huiswerk maken of even tv kijken en dan kunnen we om half 5 samen naar huis.
Ik zou dan ook eindelijk fatsoenlijk de tijd hebben voor het huishouden. Nu ben ik 's avonds om kwart over 6 thuis en voor we gegeten hebben en onze dochter (gewassen en al) op bed ligt is het tegen half 9.
Ik heb het mijn man voorgesteld om terug te verhuizen. Dit zou betekenen dat hij meer dan 20 reisuren per week heeft. Ik doe daarentegen het huishouden en zorg voor onze dochter, wat me ongeveer 40 uur in de week kost (probeer het ajb niet verkeerd op te vatten dat ik de uren die ik voor mijn dochter zorg heb geteld).
Nu blijf ik 2x per week met onze dochter bij familie overnachten om de reistijd wat te verkorten. Ik wil zo graag rust voor haar en mij, en ik wil gewoon heel erg graag terug naar mijn dorp verhuizen (hier woonde ik toen ik mijn man leerde kennen).
Mijn man begrijpt dat het belangrijk voor me is en heeft uiteindelijk toegestemd. Ons eigen huis is inmiddels verkocht, we hebben nog geen ander huis weer maar we hoeven ons niet te haasten.
Ik ben ongeloofelijk blij om weer terug te verhuizen maar is het eerlijk wat ik van hem vraag?
Hij zegt dat hij over een paar jaar ander werk zal gaan zoeken, wat dichterbij maar ik voel dat hij niet 100% tevreden is met het wonen in mijn dorp. Ook komt er over 1 jaar een nieuwe treinverbinding die zijn reistijd een beetje zal verkorten.
Ik werk 28 uur per week, doe het huishouden, ben een goede gastvrouw voor zijn familie die regelmatig komt logeren en zorg voor onze dochter. Mag ik hem 21,5 uur per week laten reizen terwijl ik dan de rest zou doen? Ik ben getrouwd, kwam ruim 2 jaar geleden een hele lieve getrouwde man tegen waarmee ik een be relatie ben begonnen. Het liep niet altijd over rozen, maar de vonken vlogen en vliegen er nog steeds vanaf; constant werd er gesproken over de toekomst samen, hoe zou het zijn etc. etc.
Tot concrete aktie is het nooit gekomen. Rond de zomer zijn we uit elkaar gegaan, toen heeft hij na een tijdje een andere vrouw ontmoet - ook getrouwd. Hij heeft een kortstondige affaire met haar gehad. Uiteindelijk is dat, na de breuk met haar, uitgekomen bij deze vrouw thuis en heeft mijn gm het thuis bekend.
Zijn vrouw heeft hem toen de deur gewezen, hij zit nu bij zijn moeder.
De gm heeft mij alles eerlijk opgebiecht en na veel wikken en wegen heb ik besloten om hem te vergeven en onze relatie hebben we weer opgepakt. Hij was zo oprecht en zo open en eerlijk over alles. Hij gaf me alle tijd om alles te verwerken etc. Hij was dus echt niet van plan om weer terug naar huis te gaan, kreeg zelfs een appartement aangeboden. Afgelopen zondag spraken we nog over de manier hoe we dit gaan aanpakken omdat ik zelf ook getrouwd ben. Het was zo concreet en zo definitief.
Totdat ik dinsdag van hem de melding kreeg dat hij mij niet kwijt wil maar het thuis wil oplappen voor huis, kinderen en financien. Mijn vraag was: en liefde voor haar? Nee, niet echt - voor 40% maar dat is meer omdat ze de moeder van mn kinderen is, ik hou niet zo van haar als van jou !
Hij wil nu alle moeite doen om het thuis toch weer op te lappen, hij zegt dat hij wel weet dat zij hem zijn misstappen zal vergeven en dat alles weer goed komt (vrouw is afhankelijk omdat ze thuis werkt en huis verkocht zal moeten worden). Afgelopen donderdag zijn ze samen gaan uit eten en hebben ze een open gesprek gehad. Hij heeft zelfs hand in hand met haar door de stad gelopen !
Vervolgens is hij vrijdagavond weer met mij gaan stappen, het was erg gezellig en leuk. Hij bleef maar zeggen hoeveel hij van me houdt, bleef me zoenen in de kroeg en zeggen dat ik zijn ware ben. Maar hij kan het niet om thuis te kappen, hij is bang voor de toekomst, bang voor financien etc.
Ze gaan in febr in relatietherapie, hij denkt daarmee alles te lijmen.
En toch kan hij mij niet loslaten, hij zegt ook dat zn hart bij mij ligt, voor altijd !
Vrijdag heb ik hem gezegd dat hij ook ten opzichte van zn vrouw eerlijk moet zijn, zij verdient dit allemaal niet. Ik ben degene die hem heeft teruggenomen, ik wist waar ik aan begon. Maar met zijn eigen vrouw begint hij weer met een leugen. Zij verdient toch beter ! Dat is hij met me eens !!!!!
Ik ben door dit alles uiteraard zeer gekwetst. Ik zit heel erg in dubio wat ik hiermee aan moet.
Een buitenstaander zal snel zeggen dat ik hiermee moet stoppen, dat hij het niet waard is, dat begrijp ik. Mijn vriendinnen reageren ook zo, maar ze begrijpen wel dat hij ondanks alles de liefde van mijn leven is.
Wat moet ik doen om mijn geliefde ervan te overtuigen dat wij wel degelijk een toekomst hebben samen en dat hij thuis moet breken? Hij kan dat nl niet, hij durft het niet. De roze wolk is op dit moment helemaal verdwenen. En voor ik een goede beslissing kan nemen om mijn huwelijk op te geven zal hij eerst op zichzelf moeten wonen en blanco zijn.
Hoe bewerkstellig ik dit? Kan iemand mij een wijze raad geven?
Ik zit er helemaal doorheen. En nogmaals, ik realiseer me heel goed dat ik ook niet goed bezig ben, dat hij mij indirect ook bedrogen heeft met die andere vrouw; maar ik ben niet zijn echtgenote en dat is toch een ander gevoel. Het feit dat hij terug wil naar zijn vrouw, waarvan hij zegt dat meer dan de helft van de lieve woorden en het handje vasthouden gespeeld is, dat doet pijn. Toch wil ik hem niet kwijt.
Kan iemand mij tips geven hoe ik hem terug kan winnen (hij heeft het overigens nog steeds niet uitgemaakt met mij) en kan iemand mij vertellen of een vrouw haar echtgenoot echt kan vergeven en of hij echt gelukkig zal worden.
Hoe krijg ik hem terug???? Ik heb een vraag waar hopelijk andere mannen mij een antwoord op kunnen geven.
Ik ben een man van 32 jaar oud. Toen ik een klein jongetje was, waren mijn teelballen niet helemaal goed ingedaald. Die hebben ze in het ziekenhuis naar beneden gedrukt en voor de rest zo gelaten.
Nu heb ik eigenlijk al altijd last gehad maar er nooit iets mee gedaan. En met last bedoel ik dan:
- Als je het koude water induikt dat je dan het idee hebt dat je ballen terug in je lies willen.
- Tijdens de sex de hele tijd je ballen naar beneden moet drukken omdat ze anders omhoog willen. Dan heb je zo'n gevoel alsof iemand je licht in je kruis hebt getrapt, zo'n opgeblazen gevoel.
Onlangs de stoute schoenen aangetrokken en langsgeweest bij de uroloog. Ze kunnen mijn teelballen vastzetten aan de balzak maar er is een kleine kans (minder dan 5%) dat ik na de operatie chronische pijn kan ervaren.
Wellicht zijn er mannen die eenzelfde operatie al hebben ondergaan? Ben jij zo iemand.....zou je mij dan kunnen laten weten via dit forum wat jouw ervaring hiermee is geweest.
- Heb je veel last van de operatie gehad?
- Heb jij er chronische pijn aan overgehouden?
- Voor- en nadelen van zo'n operatie?
Hopelijk kun jij mij verder helpen.......hartelijk dank voor eventuele reacties. Een goede vriend van mij, krijgt over een paar maanden een kindje met zijn ex.
Echter is deze relatie zo geëscaleerd, dat mijn vriend besloten heeft dat het beter is als ze uit elkaar gaan zodat het kind niet met ruzie hoeft op te groeien. Hij heeft haar verteld haar op elke manier bij te willen staan en er voor zijn kind en haar te zijn. Alleen niet meer op deze manier. Helaas is zij het hier niet mee eens en probeert hem nu terug te krijgen door te zeggen dat ze ervoor gaat zorgen dat hij zijn kind enkel onder toezicht te zien krijgt. Kan ze dit zomaar doen?
Welke redenen zijn daarvoor geldig. Toen ze uit elkaar gingen hebben ze afgesproken dat ze gedeelde voogdij zouden krijgen. Het lijkt wel een voortdenderende trein die ik niet kan stoppen. Ik heb er heel lang naartoe gewerkt en nu is het eindelijk zover. Dinsdagochtend komt ze naar mijn zomerhuisje om te vrijen. We voelen ons emotioneel en lichamelijk tot elkaar aangetrokken. Ik ben 25 jaar getrouwd en heb al lang geen sex meer met mijn vrouw. Zij is een ongebonden jonge vrouw en wil met haar zoontje op zichzelf blijven wonen. Maar ze wil wel de liefde kunnen ervaren. Een perfecte match zou je zeggen. Ik heb haar ervan overtuigd dat het geen vreemgaan is, omdat ik geen sexuele relatie met mijn vrouw heb. Het gaat niet om de formaliteit van het getrouwd zijn, maar om het gevoel. Maar het is natuurlijk wel degelijk bedrog. Dit weekend ben ik extra mijn best aan het doen om het fijn te maken met mijn vrouw en begint mijn geweten steeds meer op te spelen. Het is de strijd tussen de lust en het geweten en ik heb het gevoel dat wat ik me ook voorneem de lust het toch zal winnen. Heeft iemand een idee wat ik hiermee kan doen? Ik wil van mijn vrouw scheiden, maar weet niet hoe hoog de alimentatie zal zij.
mijn vrouw heeft div bijbaantjes (zwart).(800 euro) wie kan mijn helpen met wat ik zal betalen? Mijn vriend ging stiekum lunchen na ong 1 mnd te hebben gemaild met een collega. hij heeft nooit over mij gesproken en ook niet over zijn eerdere huwelijk. ik sprak deze collega nl en zij wist niets over mij en ook niets over zijn scheiding van een aantal jr terug. hij had haar dus nooit iets over zijn huidige relatie verteld maar ook gezegd nooit eerder getrouwd te zijn geweest. waarom liegen man hierom? Ik ben 56 en arbeidsongeschikt. Om toch een beetje deel te nemen aan de maatschappij ben ik gaan oppassen bij een ex-collega. In het begin werd ik daarvoor betaald. Na het uit elkaar gaan van het koppel ben ik blijven oppassen alleen hoefde ik er nu niets voor te hebben, ik heb genoeg en mijn ex-collega werd een alleenstaande moeder van 3 kids. In het begin, toen de kids nog niet naar creche en naschoolse opvang gingen paste een behoorlijk veel op. Nu gaat de jongste 3 dagen naar de opvang en de anderen 2 maal naar de naschoolse. Haar ex is ook min of meer terug, zeihet niet officieel. Een jaar geleden begon voor mij de grote twijfel: wordt er met mij een loopje genomen. Het ging over een bedrag van E500 die betaald moest worden aan de notaris voor de overdracht van het huis. Ze hadden op dat moment geen geld en zouden het moeten lenen. Ik heb toen aangeboden het geld aan hen te lenen zodat ze diezelfde dag naar de notaris konden. Over het terugbetalen had ik een goed gevoel, ik twijfelde er niet aan dat het terug zou komen. Drie weken gingen erover heen en uiteindelijk wilde ik dat geld wel terug. Mij ex-collega had het op dat moment niet. Ik baalde en ben het toen bij haar ex gaan halen. Hij heeft het geld bij zijn moeder moeten lenen om het mij terug te betalen. Dus was er niets aan de hand. Een paar dagen later heeft mijn ex-collega een laptop aangeschaft. Dat moet ze natuurlijk zelf weten, maar voor mij was op dat moment de vriendschap over. Mijn vriend zei: nooit meer doen. De tijd sukkelde door, ik bleef gratis oppassen. Ik hoor vaak zeggen dat mijn ex-collega geen geld heeft en vervolgens wel op vakantie kan etc. Het zijn allemaal mijn zaken niet maar voel me best gebruikt. Zelf als ik een keer (1 keer dit jaar) 50E toegeschoven krijg, heb ik de neiging om terug te geven en gewoon weg te gaan daar. Het is geen sinecure om daar op te passen. De kids zijn ontzettend lief maar redelijk onhandelbaar . Er zijn twee vaders, waarvan de laatste wel de lusten maar niet lasten draagt, onderlinge ruzies. De reden waarom ik blijf is omdat ik ze zo niet kan laten zakken. Mijn ex-collega's hebben alletwee onregelmatige banen en ik woon vlakbij. Ik hoef nog steeds geen geld maar een attentie, of zelfs maar een pakje sigaretten als blijk van waardering zou het voor mij makkelijker maken. Ik wil eens weten hoe anderen daar over denken, voel ik mij terecht zo? Op dit moment zit ik in een zeer moeilijke fase, waarin je gevoel heen en weer geslingerd wordt. Ik ben geconfronteerd met het feit, dat mijn vrouw al ruim een jaar een ander heeft. Ze heeft het me verteld. Ik hou wel van haar, maar wil nu het gevoel proberen uit te schakelen. Radeloos, moedeloos en je uitgeschakeld voelen is wat ik voel. knock out. Ik heb het zeer sterke gevoel, dat ik afstand moet nemen, om mijzelf te beschermen. Anders ga ik er helemaal kapot aan. Graag wil ik hierover praten. Na 18 jaar huwelijk ben ik gescheiden...heb 2 kinderen..direct na de scheiding kreeg ik een stapel incasso;s mee. veel schuld door mijn ex opgebouwd.moet ik dan ook nog alimentatie betalen.?? Als de expartner een alimentatie krijgt en en later een eigen inkomen erbij krijgt Kan dat dan van de alimentatie afgetrokken worden?
Recente antwoorden.
Ik kan mij voorstellen hoe je je voelt. Je voelt je belazerd, ook vernederd maar tegelijkertijd ook heel kwaad. Om zijn vrouw in te lichten is wellicht iets om wraak te nemen op de betreffende kerel maar tegelijkertijd raak je op deze manier ook zijn vrouw die waarschijnlijk van niets weet.
De man zal na jou waarschijnlijk iets met een ander gaan beginnen dat weet je ook niet. Ik weet niet hoe je hem hebt leren kennen, misschien via internet, maar bedenk dat veel mensen een 2e persoonlijkeid bezitten als zij achter hun PC schuiven. Hele mooie verhale worden verzonnen en zo eerlijk dat ze het straks zelf nog geloven.
Mijn advies, beter uitkijken de volgende keer. Het kan altijd foutlopen maar dat kan in iedere relatie.
Ik vind zelf dat wow nogal erg hoog wordt gegrepen door sommige mensen. Maar inderdaad, als die vrouw sex wil geven en die man wil dat ruilen voor dat. Waarom is dat een probleem? Ik vind dat mensen de laatste tijd wel erg de problemen opzoeken.
Ik begon met het scheren van mijn schaamstreek toen ik 13 was. Mijn schaamhaar is zwart, terwijl ik blond ben. Dus het viel verschrikkelijk op. Jouw moeder kan het je niet verbieden, misschien is ze meer bang voor de reden waarvoor jij het doet.
De strijd om de vraag of de man of de vrouw waardevoller is, is even nutteloos als de discussie over de vraag wat zwaarder is, een kilo ijzer of een kilo veren.
ik denk dat jou vriend verslaafd is aan sex je hebt denk ik de keus om je er bij neer te leggen en zelf er ook van te genieten door naar een parenclub tegaan of je gaat bij hem weg sterkte
Heb precies hetzelfde meegemaakt. Zij moest uitzoeken wat het voor haar betekende. Speelde in july 2009. Ik heb haar tot 1 oct gegeven. Toen wist ze het nog niet. En ik maar toekijken. Toen heb ik de stekker getrokken. Haar toy boy is inmiddels van het toneel verdwenen terug naar zijn eigen vrouw. En zij zit alleen in een vaag premie A woninkje. KUn je hier wat van leren.... weet ik niet, wel wet ik dat afdwingen om ermee te stoppen niet werkt , sterker averechts werkt.
Grappig hoe ik keer op keer weer lotgenoten vind op het net. Heb exact hetzelfde meegemaakt, in mijn geval betrof het een overspel van mijn vrouw waar ze niet mee wilde stoppen. Toen dat bleek heb ik de stoute schoenen aangetrokken en mijn huidige vriendin ontmoet. Die relatie duurt nu al sinds oktober 2009 lang heb ik gedacht (als jij) "kan dit wel" en "ben ik niet te vroeg bezig". Maar elk moment met mijn vriendin was gezellig leuk en warm en dat is juist waar je enorm behoefte aan hebt in zo'n enorme rottijd en elk moment van gezelligheid is er een.
Ik ben wel altijd duidelijk geweest dat ik mijn eigen gevoelens niet echt durfde te vertrouwen, precies op de manier die jij omschrijft.
Wat wel blijft hangen is de knagende vraag of ik nu niet te vroeg (weer) gesettled ben. Verder denk ik dat alles kan zolang je maar eerlijk naar jezelf en naar de nieuwe partner toe bent. En als je allebei in die setting met elkaar wilt vrijen waarom zou je dat dan niet doen, Het is niet verboden en erg fijn dus.......
De wijsheid kan ik je niet geven, maar die zit in jezelf. Om daar toegang toe te krijgen moet je je niet laten bepalen door je emoties. Ga rustig zitten en overweeg de situatie. Nu heb je een compleet gezin met vrouw en 2 kinderen. Dat is heel wat! Als je je ultimatum handhaaft, raak je dat waarschijnlijk kwijt. Dat zij vreemdgaat is niet zo vreemd, omdat zij bij jou iets mist wat jij niet kan geven. Anders zou ze doodongelukkig worden. Een vriend van mij zat in een soortgelijke situatie. Zijn vrouw ging vreemd en wilde dat perse blijven doen. Omdat hij het gezin bij elkaar wilde houden, liet hij haar begaan. Ze zijn nog steeds bij elkaar. Misschien kun je het beter nog even aankijken, voordat je onherstelbare dingen doet. In deze tijd moeten we ermee leren leven dat veel vrouwen het niet bij een man houden.
ik vind het verdacht dat jij er dan niet op mag komen als jullie gelukkig zijn in het mooie leven waarom zou hij dan bij een ander moeten zijn he ik vind het verdacht zie daar met uit hoor ik wil u zeker geen schrik aan zetten maar in de liefde,vriendschap voor elkaar zou je alles samen moeten kunnen delen en zo heb je van elkaar meer vertrouwen toe en ik versta dat jij je nu onzeker erbij voelt ik heb een vermoeden dat er een tweede in het leven zit bij jullie en dat is voor u dan geen leven meer he je kunt het hem nog eens vragen om erin te kijken en wilt hij het zeker niet dan wordt er meer verwacht vermoed ik nu he ik hoop dat ik verkeert ben voor u maar jij hebt zeker het recht om het te weten wat er op zijn pc sta en als er dan kids bij zijn is het minder leuk voor u en de kids ik wens u zeker veel geluk toe en hoe de moet erbij
inderdaad heeft het levens gekost en hoop ik dat we ons overgeven in plaats
van toch door te gaan, je kunt twee dingen doen of je draagt de wereld op
je schouders of je gaat gewoon door op het juiste pad met respect en
liefde voor alles zowel voor beesten en mensen, volg het innerlijke stem
dat ieder de weg wijst want iedereen is verantwoordelijk voor zijn of haar
toekomstige levens, wat mensen doen is hopen op vergivenis met wat ze
hebben gedaan tegen hun zelf en of anderen wat iedereen in het verleden
zelf hebben veroorzaakt en vaak ook in een situatie terecht gekomen waren
dat het tegen hun was, we moeten begrijpen dat slechte daden gevolgen
heeft voor onze toekomst en we moeten vooral bidden voor alle dieren in het slachthuis en elkaar helpen omarmen en ons in contact leggen met god die ons lief heeft, god geeft geen straf dat hebben we eigenlijk zelf gedaan want wij zien god
anders, god is overal wat dus klopt want het staat ook in het koran maar
sommige misvattingen maken het lastig om in kaart te brengen of we het nou hebben over koran of christendom we zullen het nooit meer weten door alle misvattingen die er in staan, dus we kunnen zoeken naar een man daar boven op de gouden stoel of klagen over onze gezondheid of geldzaken maar zolang we wachten tot de overheid de problemen oplost zullen we al veel mensen hebben met gezondheidsschade wat dus ook komt door armoede en dus premie verhogen alleen maar meer last geeft en voor conflicten kan zorgen, ik zeg weg politiek en gewoon je hart volgen allemaal graag wie het ook zegt we kunnen allemaal de waarheid spreken we zijn samen gelijk maar we vinden het lastig te aanvaarden, trouwens ik snap niet waarom mensen niet vroeger al hier aan werkte.
en fouten die geschreven waren,
we kunnen apsoluut niet door gaan met de manier waarop we omgaan met ons zelf en de wereld, dit spel heeft ons geleerd ons eigen zelf en anderen
niet te respecteren en met de gezondheid en kansen te spelen die zorgen
voor problemen voor de het planeet zowel voor het welzijn en weggegooide
kansen die we al eeuwen hebben genegeerd, maar er komt een dag dat we
realiseren dat we fouten hebben gemaakt en dat het zogenaamd niet zonder
kon en we enorme schade hebben aangericht en er voor moeten boeten en
vele zoveel kansen hebben gehad op een vredigbestaan maar verslaafd waren
aan het mindgame enemy territory en vele uiteindelijk spijt hebben van
hun slechte handelingen tegen hun zelf en anderen, ze vinden altijd wel een
manier om de bevolking naar de huisarts te krijgen, dus inprincipe leven
we al ongezond met al die chemischstoffen in de lucht en is voeding ook niet altijd veilig, verder zou het kunnen dat de prijzen van fruit en groenten toch
weer gaan stijgen als de zorg kosten omlaag gegaan zijn kijk daar maar niet
van op of we moeten gaan voor een mindgame free world met vrede, maar dan gaan we het weer hebben over de waarheid waar sommige toch nog
steeds zich aan ergeren, want iedereen heeft een eigen mening en daar heeft
iedereen recht op dus we we gooien het er gewoon uit.
mijn vriend en ik zijn 2,5 jaar samen ik regel en doe veel dingen voor hem,zet hem met beide benen op de grond zegt hij altijd,met andere vrouwen kon hij wel leuk koffiedrinken en praten en ik voelde me zo eenzaam,zo srak hij af met zijn ex ze is nu lesbies zei hij je hoeft er niet over in te zitten ze hebben 3 keer af gesproken,koffiedrinken bij de 3 ekeer had zij condooms bij haar en is er iets tussen hun gebeurd,mijn vriend heeft dit eerlijk verteld aan mij,ik heb wel gehuild hij zegt dat hij er spijt van heeft en dat ik het te luchtig opneem,ik vind het heel moeilijk maar ik hou van hem en zijn 2 kindjes,heb hem aangegeven dit tussen ons te houden,en nu zegt hij ik heb even tijd alleen nodig??wat afstand ik begrijp dit niet zo goed,wie herkend zich hierin,kan iemand mij advies bieden.
Het is nu alweer een jaar geleden,dat mijn man is vreemd gegaan.
Maar ik kan het hem niet vergeven.
Hij smeekt mij dagelijks mijn best te doen om mijn energie in onze relatie te steken.
Gaat soms dagen goed,maar dan is die muts weer in mijn gedachten en het idee dat ze samen zijn geweest ,speelt alles weer op.
Wij hebben een geschiedenis samen,zegt hij.Ik ben de moeder van zijn kinderen zegt hij.In die tijd van zijn overspel was ik het ook.
Maar nou heeft hij meer respect voor mij,dan voor die vrouw.Hij kon niet van haar los komen en steeds vooruit geschoven om het mij te vertellen.Ging echt een last van zijn schouder af,toen ze eindelijk een streep zette onder hun relatie.Moet wel eerlijk toegeven dat hij nog veel attenter is en onze liefde voor elkaar is warmer,dieper.Hij weet nou een vrouw te waarderen die het hart op de goede plaats heeft zitten en leeft voor haar gezin en niet voor de problemen wegloopt.
ook ik ben slachtoffer van vreemgaan. mijn man had via datingsites kontact met meerdere vrouwen omdat hij vonnd dat wij samen tewijnig sex hadden wilde hij via een contact met een van deze dames het wel eens proberen hoe het zouzijn om sex te hebben met een andere vrouw.ik kwam er al heel snel achter dat hij met iets bezich was wat niet deugde heb zijn berichtjes op de telefoon geziien en op de pc allemaal gellezen nu heeft hij 1keer lichhaamelijk contact met 1vrouw gehad en daar is het dan ookbij gebleven.hij heeft alle contacten verbrokken maar ik denk er nog dagelijks aan en kan hem nog niet zomaar vergeven en vergeten
ik heb overlaats mijn man zijn gsm bericht gelezen en daar stond op hallo ik ben kris van bree en wil graag met je smssen of msm en we zullen wel zien of er iets ondeugend uit komt maar mijn man zegt dat hij zo niemand kent en dat ik spoken zie , maar het hele weekend stond zijn gsm wel af
Ik kwam er afgelopen vrijdag achter dat mijn vriend is vreemdgegaan!
En dit na bijna een relatie van 6jr!! Net als elke relaties kende die van ons ook veel ups and downs, maar dit is tog wel iets wat mij kapot heeft gemaakt. Ik had altijd wel vermoedens dat hij met andere meiden ouwhoerden, maar dit ontkende hij altijd dus bewijs heb je niet. Totdat hij op een weekend gewoon niet thuis kwam. Niet 1 dag, ook geen 2 dagen, maar 3dagen later kwam hij aankakken. In de eerste instantie schrok ik en vroeg ik wat hij kwam doen en wou ik dat hij oprotte!! Weet je wat zijn excuus was " Dat hij had vastgezeten!" Nou weet je wat het is als ik het weekend dat hij niet thuis kwam helemaal nix had gedaan en nergens was geweest had ik hem waarschijnlijk nog geloofd ook! maar ik had allang al van een vriendin gehoord dat ze hem in de stad had zien lopen met zijn maatjes. Toen ik hem hiermee confronteerde zei hij dat dat altijd al mijn probleem is geweest dat ik een ander eerder geloof dat hem. Ik zag alleen maar zijn rotkop en wist al genoeg ik weet waneer hij liegt! En dat deed hij nu ook want op het moment dat ik hem wegstuurde heeft hij nix gedaan om het ook maar goed te praten of zijn verhaal egt te onderbouwen. Tja achteraf snap ik dat wel want het hele gevangenisverhaal was een leugen. Hij is weggegaan zonder tegenstribbelen en zijn laatste woorden waren ik ga je missen......
Nou en afgelopen vrijdag is dit een maand geleden gebeurt. Hij heeft me tussentijds nooit gebeld of wat dan ook, maar toevallig kwam hij online op msn. Hij begon tegen me te praten en deed heel vreemd. Hij had het erover dat hij alles kwijt was en dat hij de pijp uit ging. Zijn leven stelde tog nix meer voor! Nou vond het eng om dit te horen maar zei maar dat hij normaal moest doen. Uiteindelijk kon ik het tog niet laten en vroeg ik hem waarom?
Waarom hij het gedaan had???? En toen begon hij te vertellen hij zei omdat het tog zijn laatste uren waren de waarheid aan me zou vertellen. Ik zei al gelijk alleen daarom en ook nog via msn? waarom kon je de face to face confrontatie niet aan gaan die dag dat je thuis kwam? Nou ik heb hem zoveel vragen gesteld maar kreeg bijna geen antwoorden. Maar wat hij wel heeft toegegeven is dat hij is vreemdgegaan met een meisje dat dezelfde naam heeft als mij!!!! Vieze Kankerleijer!!!!!! dat heb ik ook tegen hem gezegd. Verder zegt hij dat dit een keer is gebeurt en hij zich heel erg schaamt en zichzelf niet kan vergeven wat hij heeft gedaan. Daarom kan/wil hij me ook niet zien.
Ik ben ook altijd het meisje geweest dat zei als mijn vent vreemdgaat dan kan hij oprotten!!! Ik vind vreemdgaan nog steeds een absolute nono!! maar ondanks dat ik hem heb weggestuurd en onze relatie is verbroken. Kan ik hem niet vergeten. Denk nog elke dag aan hem. Ben wel boos en heel verdrietig, maar sinds hij bij me weg is word ik maar niet gelukkiger!! Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Zoals ik al zei hij heeft geen een moment de tijd genomen om persoonlijk een gesprek met mij aan te gaan. Vind ik ontzettend jammer, maar misschien vind hij het allemaal niet zo erg als hij beweert. Anders zou hij het tog proberen goed te maken en zijn uiterste best voor me doen? Op zijn minst zou hij me bellen voor mijn part elke dag 100x!!!! Maar dat soort dingen doet hij niet. Misschien is zijn reden van vreemdgaan ook wel egt dat hij niet meer met me verder wilt en gewoon niet meer van me houdt!!! Ik wordt gek kan iemand mijn advies geven. Moet ik hem laten weten dat ik hem vergeef? En dat ik het tog nog een kans wil geven? Of moet ik helemaal nix doen en kijken of hij ooit zijn weg terug na mij vind. Dit moet dan natuurlijk niet te lang duren, maar dat ik het nog even 2 maanden aankijk om te zien hoe het dan zit?
Hoop dat iemand me kan helpen en jemig wat een lang verhaal en dan te bedenken dat ik het hele verhaal heel oppervlakkig heb gehouden, want natuurlijk zijn er altijd vele details, maarja dan zou ik een boek kunnen schrijven hahah!!
-X-
LIEVE VROUW, WAT ZEGT JE GEVOEL ?WAT WIL JE ER MEE,wie kan je
Vertellen dat hij vreemd gaat, dat kan alleen de gene met wie hij vreemd gaat. vrouw,als hij niet eerlijk is kom je er alleen achter als je hem betrapt op foute uitspraken, en zelfs dan moet heel goed weten wat er verteld wordt.
Ook mijn man heeft een relatie gehad met met een labiele muts,uit een dorp,waar ze elk uur v.d. uit de .bijbel lezen en in hun boodschappen uurtje of wandelen met de hond ,de gelegenheid had en kreeg om met mijn man een geheime relatie aan te gaan en 2 jr.lang stiekem elkaar ergens te ontmoeten waar niemand hun ziet of kent.Maar door een eigen stomme fout van haar is het naar buiten gekomen.
Die hel waar dan 2 gezinnen over zich heen krijgen,je wilt het niet weten.
Die muts heeft ook een groot gezin,ligt toch niet stil en toch nog behoefte aan een andere man ...mijn man....is toch niet voor te stellen...een moeder en dan vreemd gaan...ik zou niet in haar scheve schoenen willen staan.
Als moeder zijnde...zielig..en dat moet nog de basis meegeven aan haar kinderen.
Ik heb met haar te doen,al heeft ze mij zoiets geflikt.
Overspel plegen is in hun ogen een zonde.Ik hoop dat ze dit haar hele leven met zich meedraagt wat voor verdriet ze ons heeft aangedaan.
Een wijf zonder geweten.
Ik denk dat jouw man helemaal geen spijt van zijn slippertje heeft en dat hij het elk ogenblik opnieuw kan doen. Hij maakt nu al smoesje dat hij zich bij jou gepushed voelt. Dat jij het hem vergeven hebt, vat hij waarschijnlijk op als een soort toestemming. Dit is een sneltrein naar een scheiding. Je kunt twee dingen doen: 1. Je zegt tegen hem dat hij de volgende keer kan opstappen en je gaat hem goed controleren. 2. Je zegt tegen hem dat hij op de eerste plaats voor zijn gezin moet kiezen, maar daarnaast zijn gang kan gaan. Mijn vrouw heeft bij mij het tweede gedaan en dat gaat wonderbaarlijk goed. Maar niet elke vrouw kan dat aan.
Het voelt aan alsof jij helemaal door hem in het ootje wordt genomen. Volgens mij verzint hij allemaal verhalen om tegenover jou te rechtvaardigen dat hij met jou is vreemdgegaan en wil hij jou als een soort reserve aan het lijntje houden. Misschien kun je erop staan dat hij het vertelt en anders het contact verbreken.
ja, je hebt van die vrouwen,die niet van andere mannen kunnen afblijven,al zijn ze tig jaren ouder. Die wijven hebben gewoon aandacht nodig,misschien omdat ze gevangen zitten in hun eigen problemen.Thuis niet meer kunnen bolwerken of niet begrepen worden. Mijn man ging vreemd met een veel jongere vrouw van een bepaald geloof (lange rokken,brilletje op,zwarte kousen).Voor mij een troost,omdat ze geen seks hebben gehad. Voor zulke hypocrieten moet je oppassen.Want wat God in hun ogen verboden heeft,doen ze toch. En nog zeggen dat het geen overspel is.
Ook mijn man is vrremd gegaan,na 37 jr.huwelijk.
Hij wil er niet over praten,terwijl ik er zo n behoefte aan heb.
Hij leeft in het NU zegt hij,wat geweest is,is geweest.Ik moest het maar een plekje geven en hem niet steeds de grond inboren.
Wie voelt zich hier het slachtoffer?
Hij heeft er ook spijt van...maar ja,elke dag heb ik zoiets van...ik vertrouw hem niet meer.Hij zocht aandacht tijdens mijn ziekte bij die andere vrouw,een moeder van 8 kinderen (dus ze zal ook wel in de shit zitten)en bij hem de aandacht heeft gevonden wat ook zij nodig had.Hij heeft ook toegegeven,dat hij in die situatie,waarin hij toen verkeerde,ook van haar houdt.
En dat is moeilijk te verteren.
Hij heeft het boek gesloten en wil het proberen,maar dan met mijn hulp ect.En opeens ben ik in zijn ogen een sterke vrouw,waar hij altijd van heeft gehouden,ook tijdens zijn overspel.En dat hij alles op alles wil zetten,om mijn liefde en vertrouwen weer terug te winnen.
Schaamte naar onze 3 zonen toe (heeft altijd over normen en waarden)en diepe schaamte naar mij toe.
Maar ja,hier koop ik niks voor,het is nog maar 3mnd.geleden en ik voel nog steeds die pijn (niet te beschrijven).Weet ook bij God niet wat ik doen moet.
Ik hoop inderdaad,dat iemand ons hieruit kan helpen.
Wens U heel veel sterkte.
hoi, ik ben 18 jaar getrouwd heb een zoon van 17 en 15 jaar, en mijn man ging vreemd. Dit werd ontdekt door mijn zoons, en ik was zo naiv dat ik niets in de gaten had. Het speelde al een poosje blijkbaar en mijn kids hadden een vanger achter zijn internet gezet en kwamen er in een week achter dat hij er tenminste 8 contacten op nahield, van vrouwen, mannen en travestieten, van alles wat dus. Maar meneer had een relatie met een Brazeliaanse die in Den Haag woont en met hem naar Brazilie wilde vertrekken. Haar terug vlucht naar Brazilie gewijzigd had van november naar 17 januari jl. om hem tijd te geven. Mijn man had zich voorgedaan als vrijgezel en jaren jonger dan hij in werkelijkheid was. Achter dit alles kwam ik achter toen hij van een wip van haar terug kwam en zij me belde. Ik was met stomheid geslagen. Bij zijn terugkomst inhuis voelde hij zich oppermachtig en nog helemaal in de euforie van zijn bezoekje aan haar, en gebruikte zijn verhoortechnieken (hij werkt bij de politie) om mij en de kinderen te intimideren en de schuld zelfs bij de kinderen in de schoenen te schoppen. Vervolgens gaf hij aan dat hij de keuze had gemaakt om bij ons te blijven, waarop ik gezegd hebt, Kiezen is een recht en je hebt geen rechten meer. Nu na 2 maanden is hij met een e-mail weer in de fout gegaan. Hij wil niet praten met me omdat ik dan boos ben zegt hij, maar hij wil er wel aan werken, zegt hij. Als dit zo doorgaat dan heb ik het over een tijdje weer gedaan omdat hij niet kan praten en heeft hij weer een reden om wat te doen.
Inmiddels weet ik niet meer waar ik aan toe ben, weet niet wat ik moet doen, betrap me zelf er op dat ik het ene moment totaal geen gevoel meer voor hem heb en het me onverschillig maak, en aan de andere kant bied die gedachten me zo veel onzekerheid.
Ik weet niet wat ik moet doen. Het respect bij de kinderen is hij kwijt, daar heb ik geen invloed op gehad ookal zeg ik constant het is en blijft je vader. Ik ben boos verward en hoor in mijn directe omgeving zo vaak zeggen; Kies voor je zelf, dit komt nooit goed. Mijn vertrouwen in hem is gebroken, mijn geloof in hem is zo kapot gegaan, ik ben bang dat ik dit nooit kan vergeten, en dat het altijd tussen ons in blijft staan. Hij neemt geen initiatieven nergens voor, praten doet hij niet, hij wil gewoon over tot de orde van de dag alsof er niets gebeurd is. Zijn Braziliaanse vriendin heeft inmiddels een ander vriendje en ze wil geen contact meer met hem, dus dat is van de baan, maar het biedt in mijn ogen geen garanties....Help...ik zit zo ontzettend in turbulentie met mn gevoel en weet niet eens meer te zeggen dat ik van hem hou.
Hoe nu verder.
Ik zou het geen probleem vinde..moet die man dan maar rest van zn leven geen geluk hebben in de liefde omdat het volgens zijn geloof niet kan? en altijd zn gevoel weg stoppen en alleen blijven?
Als hij zn werk maar goed doet idd
Als hij haar niet over jou verteld heeft zou ik niet gaan zitten wachten iig en al helemaal niet als je hem pas 1 keer hebt gezien. ik zou voor andere dingen zeker open blijven staan want wie zegt dat hij niet intiem is met haar en je uiteindelijk mss op niks zit te wachten. En was toch een ex? dus waarom kan hij dan geen contact onderhouden met jou? Ik zou lekker verder kijken als ik jou was.....
Ik denk dat jij gewoon een beetje bindingsangst hebt als ik het zo lees.
Als je je niet al zijn vriendin voelde waarom ging je dan mee naar zn oom?
is logisch dat hij jou al als zijn vriendin zag lijkt me met afspreken en zoenen.
Volgens mij weet je zelf ook niet echt of je nu echt iets met hem wilt of niet.
Ik zou als ik jou was gaan praten met hem en recht op de man af vragen wat hij voor je voelt en wat hij wilt en eventueel wat je dan van elkaar verwacht verder zodat er duidelijkheid is.
Iedereen met een vaste relatie wordt weleens opgewonden van een ander. Dat is een teken van gezondheid. Als de mens geen zelfbeheersing had, zou dit gemakkelijk leiden tot paren. In die zin is monogamie niet natuurlijk. Maar de mens heeft geleerd om zich aan sociale regels te houden en kan daardoor de verleiding weerstaan. Omdat het voor het grootbrengen van kinderen gunstig is dat beide ouders hier lange tijd aan bijdragen in de vorm van een gezin, bestaat er in veel samenlevingen de regel dat je alleen mag vrijen met degene met wie je getrouwd bent. Daarom kunnen we beter spreken van sociale monogamie. De regel is gebaseerd op het feit dat vroeger vrijen leidde tot het krijgen van kinderen. Door de opkomst van voorbehoedmiddelen is dit niet meer perse zo. Daardoor komt deze regel onder druk te staan. Zo heeft vrijwel iedereen sex voor het huwelijk als daar al sprake van is en is ook 'casual sex' heel geaccepteerd. Swingers en polyamoristen laten deze regel helemaal los. Anderen houden eraan vast, omdat het veiligheid in de relatie geeft. Waar je de grens legt, moeten stellen tegenwoordig zelf bepalen. Het is balanceren tussen vrijheid en veiligheid. Peter
Belangrijk is om in je eigen kracht te blijven. Laat hem zien dat je ook van het leven kunt genieten zonder hem. Daarmee wek je een gezonde jaloezie op die hem juist naar je toetrekt. Laat hem zien dat je voor andere mannen aantrekkelijk bent. Een beetje flirten fleurt jezelf op en doen hem zijn ogen uitkijken.
Ik zou haar extra (geil) maken en dan tijdens de sex een beetje bevredigen of misschien wel oraal bevredigen in het begin dan komt zij ook op dreef waarschijnlijk je moet haar op haar gemak laten voelen door haar echt het gevoel te geven dat ze alles voor je is, kijk haar dan ook recht in haar ogen aan en durf het tegen haar te zeggen want als je dat doet dan durft zij zichzelf ook wat meer te geven , zo werkt dat bij mij heeel goed
SUCCES p.s tijdens de sex moet je proberen haar clitoris te strelen
ik hoop dat je hier wat aan hebt
A. een single moeder zoekt natuurlijk allebei want doordat ze nu al het vader figuur voor haar dochter kwijt is voelt ze zich heel kwetsbaar en alleen dus ik zou die vrouw extra liefde geven maar haar dochter ook want dat wil ze natuurlijk ook graag.
B. Ze zal natuurlijk niet helemaal zien dat jij een vader voor haar bent maar als je extra veel leuke dingen en gesprekken met haar aangaat dan kan dat echt wel veranderen wie weet noemt ze je dan ook wel pa vooral nu rond deze leeftijd zou ik extra aandacht aan haar schenken zodat die vrouw dan ook ziet dat je wel heel veel geeft om kinderen.
C. Jij moet haar natuurlijk ook mogen en soort van zien als dochter dus ik zou ook met dat meisje een goede band zien te krijgen dan komt het allemaal goed
VEEL SUCCES!!!
| |