Ooit een normaal mens ontmoet?

Pandora poster

Ooit een normaal mens ontmoet? Ik vond dit altijd een hele goede poster om mijn eigen “afwijken” van de norm mee te rechtvaardigen. Ik gebruikte het om mijzelf te sterken tegen alle kritiek en zelf aanvallen die ik wel eens kreeg en ik merkte dat ik zelf bijna alle vormen van afwijkend gedrag begon te omarmen en te leren kennen en erkennen. Deze poster is een goede steun in de rug voor iedereen die graag geaccepteerd wil worden in het “een beetje anders zijn!”. Men kan de poster ook uitleggen als ‘iedereen heeft wel wat’, want het kan, net als bijna alles, ook op een andere wijze gezien worden. Er is afwijkend gedrag waar je blij mee bent en dat je voordeel oplevert zoals heel artistiek zijn of heel slim, maar er zijn ook veel mensen die minder blij zijn met hun afwijkingen van de norm. De uitspraak “ooit een normaal mens ontmoet?” kan ook uitgelegd worden als “niet zo zeuren, iedereen heeft wel wat!”. De keerzijde van de medaille is dat we vaak mensen met een psychische klacht, probleem of stoornis wegzetten als aansteller.

Ik heb in mijn leven genoeg mensen meegemaakt die een ernstige vorm van depressie hadden, die met traumatische ervaringen te maken gehad hadden en ik heb mensen gezien die er weer bovenop kwamen en mensen meegemaakt die er aan onderdoor gingen. Even voor de goede orde, ik heb ook mensen meegemaakt die een traumatische ervaring (soms zelfs verzonnen) gebruikten en uitspeelden in hun leven vanuit een eeuwige slachtofferrol. Ik heb ooit eens een stuk over ziektewinst geschreven en dat is ook een serieus probleem. Ik zat ooit in een gespreksgroep waar een man van dezelfde leeftijd als ik, bijna zelfmoord gepleegd had omdat hij worstelde met het feit dat hij als achttienjarige een seksuele verhouding had gehad met een vrouw van vijfendertig. Het geval wil dat ik dat ook gehad heb en dat ik daar alleen prettige herinneringen aan heb. We hadden dus beiden hetzelfde meegemaakt, voor hem was het een enorm drukkend probleem en ik had het als zeer prettige ervaren. Vanuit zijn opvoeding, karakter en achtergrond was dit te verklaren en het zou zeer onterecht zijn om zijn probleem met mijn eigen ervaringen te bagatelliseren.

Mensen die wel lijden onder het anders zijn en die een psychisch probleem hebben voelen zich vaak afgewezen en niet gesteund doordat de omgeving het wegzet als iedereen heeft wel eens wat en je moet je er gewoon overheen zetten. Mensen laten dit soort opmerkingen wel uit het hoofd bij mensen die bijvoorbeeld kanker hebben, maar beide aandoening kunnen dodelijk zijn. “Ooit een normaal mens ontmoet?” kan een goede steun in de rug zijn voor mensen die erkenning zoeken voor hun afwijkend gedrag of gevoel, en ik ben zelf een enorme voorstander van diversiteit en het recht om anders te mogen zijn. In mijn ogen maakt dit de wereld alleen maar mooier. Maar mensen die hun afwijkingen niet fijn vinden en het zelfs als een groot probleem ervaren, moeten we wel serieus nemen. Ik heb geleerd dat mensen die een psychische aandoening of trauma hebben meer hebben aan begrip dan aan oordelen of bagatelliseren. Veel mensen kunnen prima functioneren met hun “anders zijn”, maar niet iedereen heeft dat geluk. Elke medaille heeft twee kanten.

Geef een reactie